دانلود مقاله میخک با فرمت ورد ودر 16 صفحه قابل ویرایش

قسمتی از متن مقاله

 

طول عمر شاخه بریده :

بین ۵ تا ۱۵ روز، بیشترین سطح زیر کشت و بهترین کیفیت میخک ایران در محلات می باشد.

 

روش تکثیر:

قلمه از شاخه های جانبی گیاه مادر – گیاه ۱ ساله و ۲ ساله به طول ۱۵-۸ سانتیمتر در فصل زمستان .

 

نوع خاک:

تورب و مواد آلی و ماسه یا خاک شنی و مود دامی با PH کمی قلیایی

 

شکل ظاهری برگ وگل:

بوته با ساقه ای گره دار – برگهای باریک و خمیده به رنگ سبز یا خاکستری مایل به آبی بصورت متقابل از محل گره ها بیرون آمده اند – گلها به رنگ سفید ، صورتی،قرمز ‌، بنفشو بسیاری رنگها ی جدید دیگر .

 

نیازهای محیطی:

دما: حداقل 15 درجه سانتیگراد ( در گلخانه تا ۲۰ -۱۲ درجه سانتیگراد)

نور: کامل

آبیاری: در زمستان هر دو هفته و در تابستان ۳-۲ روز یک مرتبه - متوسط

آفات و بیماریها: شته ها ، تریپس و کرم درخت و کنه های قرمز . تار عنکبوتی ممکن است تحت شرایط گلخانه برای میخک مشکل ساز باشند. زنگ گیاهی برگها و ساقههای گل میخک را تحت تاثیر قرار می دهند و پژمردگی فوزاریومی به آسانی توسط شته ها انتقال می یابد .

 

سطح زیر کشت : حدود ۶۰۰۰۰۰ متر مربع گلخانه و تولید حدود ۷۰۰۰۰۰۰۰ شاخه گل

 

 

توضیحات اضافی

 

خانواده ميخک Caryophylaceae

خانواده ميخک يا کاريوفيلاسه يکي از خانواده‌هاي گياهي است که تعداد گياهان وابسته زينتي آن زياد نيست. از گياهان زينتي اين خانواده مي‌توان به دايانتوس کاريوفيلوس Dianthus caryophillus، دايانتوس باراباتوس Dianthusbarbatusيا قرنفل و ژيپسوفيد اشاره کرد.

ميخک رابه عربي قرنفل مي گويند.

میخک قرنفیلی هم وجودارد به موضوعات صبوری مراجعه کنید

گل میخک (به انگلیسی: Carnation) این گل در ابتدا توسط گیاه شناس یونانی تئوفرستوس (Theopharastus)، دیانتوس (Dianthus) نامیده شد که گل بومی منطقه خاور نزدیک است.

برخی از محققین بر این باورند که نام میخک از کلمه تاجگذاری یا تاج خورشید گرفته شده‌است زیرا این گل یکی از گل‌هایی بود که در مراسم تاجگذاری پادشاهان یونان استفاده می‌شد.

ميخك بومي جزائر اندونزي و اقيانوسيه است و به علت زيبايي خاصي كه امروز در بيشتر نقاط دنيا به عنوان درخت زينتي پرورش داده مي شود . البته در مناطق سردسير اين گياه در گلخانه و گرم خانه نگهدري مي شود .در قديم الايام ميخك ادويه اي گران قيمت بوده كه تنها پادشاهان و ثروتمندان مكي توانستند از آن استفاده كنند.

ميخك درختي است كوچك و مخروطي شكل كه برگهاي آن هيچ وقت زرد نمي شود ودر تمام طول سال سبز است . ارتفاع اين درخت تا 10 متر مي رسد . برگهاي آن نوك تيز و بيضوي و دم برگهاي آن قرمز رنگ است و به درخت زيبايي مخصوصي مي دهد.

 

گلهاي ميخك كوچك و مجتمع بصورت خوشه اي شامل 10 تا 25 گل مي باشد .

 

وجه تسميه اين درخت بدين دليل است كه غنچه هاي خشك شده آن كه كوچك و بطول يك سانتي متر است بشكل ميخ كوچك مي باشد .

 

گل ميخك گسترش وسيعي در سطح جهان دارد، و استفاده از آن به عهد باستان بر مي گردد. يونانيان و روميان قديم آشنايي كافي با اين گل داشتند و حلقه هاي بافته شده از گل ميخك تاج سر قهرمانان ورزشي را تشكيل مي داد. نام Dianthus توسط تئوفراستوس فيلسوف نام آشناي يوناني در 300 سال قبل از ميلاد با تركيب دو كلمه Dios (به معني خدا) و anthus ( به معني گل) معرفي شده است. سپس لينه نام علمي Dianthus caryophyllus را براي اين گل انتخاب كرد. دالمايس (Dalmais) گلكار فرانسوي اولين ميخك با گل دهي ممتد را در سواحل مديترانه اي ريويرا (Riviera) اصلاح و توليد كرد.

شدت نور و ساير شرايط محيطي در اين منطقه براي توليد ميخك ايده آل است. در حال حاضر نيز كشت و توليد ميخك در اين مناطق ادامه دارد. در سال 1938 ويليام سيم (William sim) يك رقم جديدي را معرفي كرد كه بعد از مرگش به احترام وي به همين نام نامگذاري گرديد. برخي از متخصصين ميخك ويليام سيم را بعنوان بهترين رقم معرفي شده تا به امروز مي دانند. واريانتاها و اسپورتهاي جديدي از اين رقم هر ساله در دنيا عرضه مي شود.

ارقام زياد ديگري هر ساله در دنيا اصلاح مي شوند. دامنه رنگ در گلهاي ميخك وسيع است. تنها گلهاي آبي، سبز و سياه در ميخك بطور طبيعي ديده نشده است. محبوبترين رنگ گلها عبارتند از : قرمز، صورتي و سفيد. ارقامي با گلهاي داراي سايه هاي از رنگ قرمز و صورتي نيز وجود دارند. رنگهاي دلخواه را مي توان با رنگ كردن گلهاي سفيد رنگ ايجاد كرد. عطر خاص گل ميخك و عمر گلداني (Vase life) طولاني، از ديگر ويژگيهاي متمايز اين گل در مقايسه با ساير گلها مي باشد.

تا دهه 1980 توليد گل بيشتر به كشورهاي مصرف كننده اصلي مثل ايالات متحده، ژاپن و آلمان محدود مي شد، ولي بتدرج كشت و كار اين گل در كشورهايي كه هزينه توليد در آن پايين تر بود شروع شد. بطوريكه در حال حاضر عمده ترين كشورهاي توليدكننده ميخك عبارتند از: كلمبيا، فلسطين اشغالي، كنيا و اسپانيا.

ميخكهاي توليدي در اين كشورها به سمت كشورها و مناطق شمالي تر حمل مي شوند. بطوريكه قسمت اعظم ميخكهاي مورد نياز بخش هاي شمالي آمريكا وارداتي هستند.

 

 

منشاء ميخك

جنس Dianthus با حدود 300 گونه يكساله، دوساله و چندساله بومي نواحي مديترانه اي، جنوب اروپا تا آسياي مركزي است. سه گونه از اين جنس در گلكاري اهميت زيادي دارد. گونه D.caryophyllus به عنوان ميخك استاندارد در توليد گلهاي شاخه اي استفاده مي شود.

گونه D.carthusianorum به ارتفاع حدود 60سانتيمتر به عنوان گياه گلداني استفاده مي شود.

گونه D.barbatus با گلهاي ريز خوشه اي به عنوان گل شاخه اي و باغي مورد استفاده قرار مي گيرد.

براي توليد گلهاي شاخه اي از گونه اول و سوم بيشتر استفاده مي شود، و در حال حاضر بيشتر ارقام تجاري ميخك مربوط به اين دو گونه هستند.

 

بطور کلي ميخک‌ها به دو دسته تقسيم مي‌شوند:

1- ميخک‌هاي تک شاخه يا ميخک‌هايي که اصطلاحاً تحت نام ميخک‌هاي استاندارد معروف هستند. اين گياهان گل‌هاي درشت، تک شاخه و دم گل بسيار بلندي دارند.

2- ميخک‌هاي خوشه‌اي يا پا کوتاه که اصطلاحاً ميخک‌هاي مينياتوري مي‌نامند . در اين گروه گل‌هاي اِسپريل از گل‌هاي چند شاخه، منشعب و ريز تشکيل شده‌اند که دم گل‌هاي کوتاهي دارند.

 

 

جنسهای تیره میخک در ایران

جنس دیافانوپترا

گیاهان نیمه چوبی ، کوتاه با شاخه‌های سفید عاجی ، بند بندی در ناحیه بندها بسیار ضخیم ، دارای برگهای متقابل ، خطی و در انتها مدور. کاسه گل در قاعده برآمده و لوله‌ای و در انتها فشرده ، گلبرگها صورتی ، پرچمها 10 عدد دارای میله‌های نازک و نخی. تنها گونه این جنس دیافانو پتراخراسانیکا است که محل رویش آن رباط سفید بین مشهد و تربت حیدریه در خراسان ذکر شده است.

 

جنس وله زیا

گیاهانی یکساله ، کم و بیش کرکدار ، دارای برجستگیهای غده‌ای شکل در سطح اندام با شاخه‌های محکم و برگهایی باریک و خطی و نوکدار هستند و گلهایی صورتی با دمگل کوتاه دارند.کاسه گل فاقد کاسبرگ ، گلبرگها ناخنک‌دار است. این جنس نیز فقط یک گونه به نام وله زیاریژیدا دارد که در تهران و اطراف آن می‌روید.

جنس میخک

گیاهانی یکساله یا چند ساله ، با برگهای کامل ، معمولا نازک و گندمی هستند. کاسه گل لوله‌ای با رگبرگهای متعدد در راس دارای دندانه و در قاعده بین 2 تا 16 برگه فلسی محصور شده است. گلبرگها کامل ، دندانه دار یا کنگره‌دار هستند. میوه به صورت کپسول است. این جنس 24 گونه دارد که در آذربایجان ، شمال و ارتفاعات البرز و نواحی جنوبی و شرقی ایران می‌روید.

 

جنس تونیکا

گیاهان علفی ، بدون کرک ، محکم ، دارای گلهای کوچک و برگهایی باریک مشابه برگهای جنس میخک است. این جنس با جنس میخک فقط در گلبرگها اختلاف دارد که بطور نامحسوس و بتدریج کشیده و باریک و به زبانک منتهی می‌شود. این جنس 3 گونه دارد که در زمینهای شنی و رسی ارومیه ، خوی ، صوفیان ، ارتفاعات و دامنه های دره چالوس می‌رویند.

جنس کلروسکیا

گیاهانی یکساله ، مشابه جنس تونیکا ولی در گلهای مجتمع در کاپیتول یا گل آذین سرمانند و همچنین در کاسه فلسی و متورم که دارای دو فلس با 15 رگبرگ است با آن تفاوت دارد. در این جنس فقط یک گونه کولروسکیا پرولیفرا را در آذربایجان و در قره داغ ذکر کرده‌اند.

 

جنس گل صابونی

گیاهان یکساله یا چند ساله ، پایا یا در پایه چوبی ، گلها صورتی ، بندرت سفید رنگ و دارای برگهای کامل هستند. کاسه گل استوانه‌ای یا پهن دراز استوانه‌ای و دارای تعدادی رگبرگ است. جام در ناحیه گلو برهنه یا فلس‌دار است. تعداد پرچمها 10 عدد است. دانه‌ها قلوه ای شکل یا تقریبا کروی است و دارای ناف حاشیه‌ای هستند. این جنس در ایران دارای 7 گونه است که در نواحی بین رشت و قزوین می‌رویند.

 

سایر جنسها

از دیگر جنسهای این تیره می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

جنس آنکیروپه تالوم ، جنس ژیپسوفیلا ، جنس آلوکروزا ، جنس چوبک ، جنس سلین.

 

 

ارقام میخک:

white sim _red sim_pink sim_scania_williamsim

 

بیماریها:

زنگ- پوسیدگی فوزاریومی- بیماریهای ویروسی

 

 

آفات:

شته- تریپس- حلزونها

 

 

کاربرد:

حاشیه کاری- کشت در تپه های گل- به صورت گلدانی و عمدتا برای شاخه بریده استفاده می شود.

 

نحوه تکثیر:

بذر- تقسیم بوته- خوابانیدن- قلمه زدن