•
• مكانيسم هاي مسئول پاتوفيزيولوژي آسم :
–التهاب و ادم غشاي مخاطي
– تجمع ترشحات چسبنده مترشحه از غدد مخاطي
– اسپاسم عضلات صاف برونش و برونشيول ها كه موجب كاهش قطر برونشيول مي شود
عامل مهم آسم اسپاسم برونش و انسداد است.
•علائم تشديد آسم
– كوتاه شدن پيشرونده تنفس
– سرفه
– خس خس
– احساس فشار در سينه
–كاهش ميزان جريان هوايي بازدمی
–افزايش ظرفيت باقیمانده عملي Functional Residual Capacity FRC
–هيپوكسمي
• عوامل ايمني
– حساسيت قوي ترين عامل خطر ايمنولوژيك در عوارض و مرگ و مير آسم مزمن است
– فعالترين آنتي بادي در اختلالات حساسيتي از جمله آسم ، Ig Eاست كه به طور اوليه در پوست و مخاط پوششي قرار گرفته است .
–موجب آزاد شدن هيستامين، لوكوترين ها، عامل فعال كننده پلاكت و ديگر مواد از جمله پروستاگلندين ها، سروتونين و كنين هاي مختلف مي باشد.
• عوامل ايمني
•اثر مهم ميانجي ها در راه هوايي شامل:
– افزايش نفوذپذيري عروق خوني
– انقباض عضلات صاف و تحريك مخاط مي باشد
• به طور طبيعي تعادل بين سيستم عصبي واگ و سمپاتيك موجب حفظ تونيسيته عضلات صاف برونش مي شود.
•اشكالات تنفسي در هنگام بازدم بيشتر نشان داده مي شوند.
• به دليل نيروي ناشي از احتباس هوا شخص با حجم زياد ريه تنفس كرده و كار تنفس افزايش مي يابد
• انجام دم با حجم بالاي ريه موجب كاهش تأثير سرفه مي شود.
• لذا كودك به طور پيشرونده دچار تنگي نفس، سيانوز و تاكي پنه مي شود .
• در صورت افزايش شدت انسداد :
–احتباس دي اكسيد كربن
–هيپوكسمي
– اسيدوز تنفسي
– نهايتاً نارسايي تنفسي
•
•تظاهرات كلاسيك آسم :
•تنگي نفس، خس خس و سرفه مي باشد.
•تحريك پذيري، سردرد، سرفه هاي ناگهاني خشك