•اين ميكروارگانيسم ها از طريق منابع گوناگون وارد آب مي شوند.
•تخمين تعداد كلي آنها مي تواند اطلاعات مفيدي براي ارزيابي و نظارت بر كيفيت آب بدست دهد.
•شمارش كلي براي ارزيابي سالم بودن منابع آب زيرزميني و همچنان مؤثر بودن فرآيند تصفيه آب ضروري است.
•شمارش كلي نشانگر سالم و تميز بودن سيستم توزيع آب است.
•هر گونه افزايش در شمارش، زنگ خطري براي آلودگي شديد آب است و بايد سريعاً مورد بررسي و تحقيق قرار گيرد.
منطق كاربرد ارگانيسم هاي شاخص:
•آلودگي ميكروبي مي تواند از طريق آب منتقل شود. به اين دليل روش هاي آزمايش ميكروبي آب توسعه يافته است.
•آبي كه به مصرف مي رسد، بايد عاري از هر گونه آلودگي مدفوعي باشد.
•شناسائي ميكروب هاي بيماريزاي خطرناك در آب غيرضروري است.
•شناسائي ميكروارگانيسم هاي موجود در مدفوع، به عنوان شاخص ميکروبي در آب، روش مناسبي است.
•حضور برخي از ارگانيسم ها نشان دهنده وجود مواد مدفوعي در آب است.
•حضور ميكروب هاي مدفوعي نشان دهنده احتمال حضور ميكروب هاي بيماريزا در آب است.
•عدم حضور ميكروب هاي فاضلابي نشان دهنده عمل تصفيه و نگهداري مناسب شبكه توزيع است.
•آزمايش باكتريولوژيكي به عنوان حساس ترين آزمايش در تعيين تازگي و پتانسيل آلودگي معرفي شده است.
•از آنجا كه ممكن است آلودگي آب متناوب ايجاد گردد، لازم است كه نمونه آب به طور مكرر و متناوب آزمايش شود.
ارگانيسم هاي شاخص آلودگي مدفوعي آب:
•ارگانيسم هاي معمولي روده اي بيش از انواع بيماريزاي آن به عنوان شاخص مدفوعي پذيرفته شده است.
•شاخص هاي باكتريايي مي بايست به طور مطلوب و ايده آل احتمال حضور همه ميكروارگانيسم هاي بيماريزاها را مشخص كند.
•ارگانيسم هاي شاخص مي بايست به تعداد فراوان در مدفوع يافت شوند.
•ارگانيسم هاي شاخص در منابع ديگر به تعداد كم يا اصلاً وجود نداشته باشد.
•ارگانيسم هاي شاخص بايد به سادگي جدا شده و مشخص گرديده و نشان داده شود.
•ارگانيسم هاي شاخص نبايد قادر به افزايش و تكثير در آب باشد.
•ارگانيسم هاي شاخص مي بايست بيش از باكتري هاي بيماري زا در آب باقيمانده و در مقابل گندزداها مثل كلر مقاوم باشند.
•در عمل هر ميكروارگانيسمي نمي تواند مطابق اين معيار باشد.
•اولين ارگانيسم شاخص كليفرمها و كليفرمهاي مقاوم به حرارت هستند.
•دومين ارگانيسم شاخص استرپتوكوك هاي مدفوعي مي باشند.
•سومين ارگانيسم شاخص كلستريديومهاي احياءكننده سولفيت هستند.
كليفرم ها:
منظور ميكروارگانيسم هايي هستند كه مي توانند در شرايط هوازي در درماي 5/0±35 و 5/0±37 درجه در ميحط مايع لاكتوز رشد كرده و در مدت 48 ساعت توليد اسيد و گاز كنند.
كليفرم هاي مقاوم به حرارت، منظور كليفرم هاي تعريف شده در بالا هستند كه قادرند در مدت 24 ساعت در دماي 5/0±44درجه نيز توليد اسيد و گاز كنند.
اشريشيا كلي: منظور كليفرم هاي مقاوم به حرارت تعريف شده در بالا هستند كه قادرند در مدت 24ساعت در دماي 5/0±44درجه از تريپتوفان توليد اندول و ازلاكتوزومانيتول گاز توليد كنند.
اصولاً كليفرم هاي مقاوم به گرما شامل Ecoli، سيتروباكتر-كلبسيلا هستند.
سيتروباكتر:
سيتروباكترها عضو گروه آنتروباكترياسه ها هستند چون سيترات را مورد استفاده قرار مي دهند، به آنها سيتروباكتر مي گويند. در آب، خاك، فاضلاب و مواد غذائي وجود دارند.
كلبسيلا: در روده انسان، حيوانات، خاك و آب يافت مي شوند. در فاضلاب و محيط هاي بيمارستاني وجود دارد. وجود آن در آب دليل آلودگيآب به مدفوع نمي باشد.