• معده سه وظیفه مهم بر عهده دارد که عبارتند از ذخیره مواد غذایی بلعیده شده و مایعات، مخلوط کردن غذا، مایعات و شیره های گوارشی و تخلیه محتویاتش به داخل روده کوچک.

•

• معده اسید هیدروکلریک (HCL)، موکوس، آنزیم پپسین و فاکتور داخلی را تولید و ترشح می کند.

•

•پپسین و HCL هضم پروتئین را تسهیل می کنند و موکوس غشای مخاطی، معده را در مقابل فعالیت آنزیمی و اسید معده حفظ می کند و حضور فاکتور داخلی در جذب ویتامین B12 ضروری است.

•

• حرکات روده کوچک به دو شکل سگمانی (مقطعی) و دودی رخ می دهد و هضم و جذب مواد غذایی را آسان می کند.

•

• تقریبا 7 تا 10 لیتر مایع کیموس (Chyme) به طور متوسط در شبانه روز در روده کوچک حرکت می کند. باز جذب در روده کوچک به قدری موثر است به طوری که وقتی کیموس به انتهای روده کوچک می رسد، غلظت و قوام آن شبیه خمیری با حجم حدود 600 تا 800 میلی لیتر می باشد.

•

• روده کوچک به سه قسمت دئودنوم، ژژنوم و ایلئوم تقسیم می شود. دئودنوم 2 فوت طول دارد و فرآیند کیموس معده را ادامه می دهد. دومین بخش، ژژنوم تقریبا 5 فوت طول دارد و جذب اولیه کربوهیدرات ها و پروتئین در آن صورت می گیرد.

•

• ایلئوم تقریبا 12 فوت طول دارد و به طور ویژه در جذب آب، چربی و نمک های صفراوی شرکت می کند. بیشتر مواد غذایی و الکترولیت ها در روده کوچک جذب می شوند. مواد غذایی بیشتر به وسیله دئودنوم و ژژنوم جذب می شوند.

•

• ایلئوم برخی ویتامین های معین، آهن و نمک های صفراوی را جذب می کند. اگر عملکرد در روده کوچک مختل شود، فرآیند هضم به طور عمده تغییر می یابد. شرایطی مانند التهاب، برداشتن قسمتی از روده به روش جراحی یا انسداد می توانند روند حرکات دودی روده را متوقف کرده و سطح جذب را کاهش دهند و یا عبور کیموس را متوقف نمایند و به دنبال آن علائم کمبود مواد غذایی و الکترولیت بیشتر می شود.

•

• قسمت تحتانی دستگاه گوارش روده بزرگ یا کولون نامیده می شود؛ زیرا قطر آن از روده کوچک بیشتر است. هر چند طول آن 1/5 تا 1/8 متر و کوتاه تر است.

•

• روده بزرگ به سکوم، کولون و رکتوم تقسیم می شود. روده بزرگ اولین عضو دفع روده ای به شمار می رود.

•

• کیموس توسط امواج دودی به روده بزرگ وارد می شود و دریچه ایلئوسکال و لایه عضلانی حلقوی از برگشت غذا به روده کوچک جلوگیری می کنند.

•

• سکوم: کیموس جذب نشده از طریق دریچه ایلئوسکال وارد سکوم روده بزرگ می شود. این دریچه یک لایه عضله حلقوی است که از پس زدن و بازگشت محتویات به روده کوچک جلوگیری می کند. در انتهای سکوم، آپاندیش قرار دارد. التهاب این ناحیه منجر به مسدود شدن آپاندیس و در نهایت آپاندیسیت می شود.

•

• کولون: به چند بخش تقسیم می شود که عبارتند از: کولون صعودی، کولون نزولی و سیگمویئد. بافت عضلانی کولون طوری است که به آن اجازه می دهد مقادیر زیادی مواد دفعی و گاز را در خود جا داده و دفع کند.

•

•چهار عملکرد کولون جذب، محافظت، ترشح و دفع می باشند. در 24 ساعت حجم زیادی از آب (بیشتر از 2/5 لیتر)، و مقادیر فراوانی از سدیم (55 میلی اکی والان) و کلر (23 میلی اکی والان) از کولون جذب می شوند. مقدار آب جذب شده از کیموس بستگی به این دارد که محتویات کولون با چه سرعتی حرکت می کنند. کیموس به طور معمول نرم و به شکل توده است و اگر حرکات دودی به طور غیرطبیعی افزایش یابند، زمان کمتری برای جذب باقی می ماند و مدفوع آبکی می شود و اگر انقباضات دودی به آرامی انجام شوند، آب به طور مداوم جذب شده و منجر به تشکیل توده سخت مدفوع و در نتیجه یبوست می گردد.