—درسبک کنترلی،فردی که عامل ارتباطی است و ارتباط برقرار می کند.مثلا رئیس به اقدامات و تفکرات خاص افراد دیگر در رابطه با خودش جهت خاصی می دهدوآنها را محدود می کند،این سبک بطور کلی یک طرفه است و بازخوردآن هم در این رابطه بیشتر به منظور شرح وتفصیل(پایینی به بالایی)بکار می رود.

—یکی از اهدافی که از اتخاذ این سبک دنبال می شود، این است که فرد ارتباط برقرارکننده به دنبال تدوین نظریات خاصی درباره کاراست.مثلا بدنبال اطاعت و پیروی محض است نه بحث و تبادل نظر در کار برای رسیدن به توافق.

—رتلیز برگر(1953)درطی تحقیقی به این نتیجه رسید که اتخاذ سبک کنترلی درسازمانهای مورد تحقیق وی و در میان

سرپرستان ومدیران و کارکنان موجب بروز تعارض و تضادهای شدید خواهد شد.

 

سبک برابر(تساوی)

یک سبک ارتباطی دوطرفه که در آن فرستنده و گیرنده پیام هردو(رئیس و مرئوس)از یکدیگر تاثیر و تاثر می پذیرند و رئیس(در مقابل مرئوس)سعی در ترغیب و برانگیختن زیر دست خود دارد.مثلا در مواردی نظیر برنامه ریزی،هدفگذاری،انجام وظیفه و یا تفکر و تعمق پیرامون وظایف،فضای بحث بین طرفین درون سازمان باز است و هر دوطرف درمحیطی که پذیرای عقاید گوناگون و مختلف است با یکدیگر تصمیم گیری می کنند.

در این حالت ارشدیت و تخصص و دیگر عوامل منزلت سازمانی در میان دو طرف رابطه،کمرنگ می شود و تبادل اطلاعات میان آنها به همین دلیل تسهیل شده و بصورت دوجانبه صورت می گیرد..

صداقت،اتقاق نظر،تشریک مساعی،آرامش،تشکیل گروههای غیر رسمی از مشخصه های این سبک می باشد.