üمواردي كه كارگر بايد ببيند، شامل نمايشگرها و كنترلهاي داخل ايستگاه، نمايشگرها و اطلاعات خارج ايستگاه، ساير افراد و تجهيزات جانبي؛

üمواردي كه كارگر بايد بشنود، شامل صحبتهاي لازم ساير افراد بطور مستقيم، پيامهاي غير مستقيم و سيگنالها، زنگهاي خطر و صداي ناشي از عمليات مورد بازرسي؛

üحركاتي كه بايد در حين كار انجام شود شامل كنترلهاي دستي و پائي، تغيير در وضعيت دستگاهها و عملكرد آن، نشستن و برخاستن و حركات در وضعيت اضطراري و ...؛

üفضاي لازم براي تحرك بدن، شامل امكان حركت دادن انگشتان، سر، زانو و ساير اعضا هم در موارد اضطراري، ارتباط با ساير اپراتورها و اجزاي سيستم و ساير مواردي كه براي رفع خستگي كارگر، بسته بهمورد لازم است.

اصول اساسي كه بايستي در هنگام طراحي ايستگاه كاري در نظر گرفته شود

 

1- توانائي ديدن : كه ميتوان آنرا در دو سطح در نظر گرفت، سطح اول اجسامي كه در يك نگاه اوليه ديده مي شوند و سطح ديگر، اشياء، نمايشگرها و ابزارها ئي كه اپراتور بايد به آنها دقت كند؛

 

2- توانائي تحرك : كليه اعضاي بدن بايد قادر باشند بگونه اي سالم در محيط كاري تحرك داشته باشند، يعني توقف در ايستگاه كاري نبايد باعث بيكاري در اعضاي بدن شود؛

 

3- كارائي شغلي : ايجاد ارتباط مناسب بين كنترلها و نمايشگرها، دسته بندي منطقي آنها در زير سيستمهاي مختلف، مرتب كردن اجزاء برحسب توالي عمليات و تطابق با ساير اجزاء سيستم در ارتقاء عملكرد اپراتور و حداقل كردن خطاهاي او مؤثر هستند؛

اصول اساسي كه بايستي در هنگام طراحي ايستگاه كاري در نظر گرفته شود

 

4- عوامل فيزيولوژيكي : توانائيهاي بدني كارگر و محدوديتهاي آن بايد مد نظر قرار بگيرد؛

 

5- عوامل رواني : طراحي خوب ايستگاه كاري در كارائي شخص بسيار مؤثر است، يعني اگر ايستگاه كاري سازمان يافته، راحت، ساده، قابل اطمينان، ايمن وجذاب باشد باعث انگيزش اپراتور مي شود؛

 

6- عوامل ابعادي : رعايت جداول و مقادير آنتروپومتريك و درصد افرادي كه ميتوانند به راحتي در ايستگاه كار كنند ضروري است؛

 

7- عوامل محيطي : مشكلاتي نظير نور، صدا، ارتعاش، فشار، تابش حرارتي و . . . بايد حتي المقدور در محل توليد خود مهار شود