دانلود مقاله ماست با فرمت ورد ودر 15 صفحه قابل ویرایش

قسمتی از متن مقاله

ماست یک محصول شیری تخمیر شده نیمه جامد است.

ماستی کی از انواع لبنیات است که از تخمیر شیر توسط نوعی باکتری به نام لاکتوپاسیل حاصل می‌شود.

ماست یکی از انواع لبنیات است که از تخمیر شیر توسط نوعی باکتری حاصل می شود. از هر نوع شیری برای تهیه ماست می توان استفاده نمود؛ اما ماست های امروزی را اغلب از شیر گاو تهیه می کنند. ماست از تخمیر قند شیر به نام لاکتوز حاصل می شود. باکتری مخصوص تهیه ماست، لاکتوز را به اسید لاکتیک تبدیل می کند و به علاوه به ماست بافت ژل مانندی می دهد. به دلیل وجود اسید لاکتیک، ماست مزه تند و ترشی پیدا می کند.

ماستتهیه شده از شیر (شیر گاو، بز، میش، شتر، الاغ… ) پاستوریزه است که باکتری‌هایی برای تخمیر به آن اضافه شده اند.

این باکتری‌ها عبارتند از:استرپتُکُکوس ترموفیلوس و لاکتوباسیلوس بولگاریکوس.در یک گرم ماست، حداقل ۱۰ میلیون باکتری وجود دارد. این باکتری‌ها باید در محصول نهایی زنده باشند. با یک بار مصرف ماست، این باکتری‌های زنده در رودۀ ما حضور پیدا می‌کنند و در آنجا فعالیت‌های تخمیرشان ادامه پیدا می‌کنند که این فعالیت‌ها به هضم غذا کمک می‌کنند.

برای حاصل شدن محصولی به نام ماست، حضور این دو نوع باکتری ضروری است. به بیان دیگر، شیرهای تخمیرشده با انواع دیگر باکتری‌ها (مثلاً بیفیدوس) نمی‌توانند ماست نام بگیرند.

نکته:

شیر سویا نمی‌تواند تبدیل به ماست شود زیرا باکتری‌ها از لاکتوز برای تخمیر استفاده می‌کنند، لاکتوز قندی است که در شیر سویا وجود ندارد.

شواهد تاریخی گویای این مطلب‌ می باشند که ماست بنا بر یک اتفاق تولید شد.

تاریخچه تولید آن به زمانی برمی ‌گردد که شیر را در مشک ‌هایی از جنس پوست گاو و بز حمل می‌ کردند و تحت تاثیر آنزیم‌های موجود در پوست جانور و گرما، شیر تخمیر شده و نهایتاً اولین ماست به دست آمد.

منشا پیدایش ماست

اصل این واژه ترکی می باشد و به معنای مخلوط کردن است. معنی واژه نشان می دهد که ماست را چگونه تهیه می کنند.

جهت تهیه ی ماست باید باکتری مخصوص را داخل شیر پاستوریزه شده ریخت. دمای شیر و همچنین شرایط محیط برای تهیه ماست بسیار حائز اهمیت است. این باکتری، قند موجود در شیر را تجزیه نموده و اسید لاکتیک تولید می کند. به دلیل وجود این اسید، پ هاش شیر بالا رفته و پروتئین موجود در شیر به صورت توده ی جامدی در می آید.

معمولاً از ترکیب دو نوع باکتری به نامهای استرپتوکوکوس سالیواریوس و لاکتوباسیلوس بلگاریکوس استفاده می شود. اگر پس از انجام عمل تخمیر روی شیر، ماست به دست آمده را حرارت ندهیم تا باکتری های موجود در آن کشته شوند، به عنوان ماستی که باکتری زنده و فعال داخلش وجود دارد به فروش رسیده و اغلب افراد عقیده دارند که این ماست، دارای ارزش غذایی بسیار بالایی است. البته معمولاًً ماست را پس از تهیه پاستوریزه می کنند که باکتری های موجود در آن کشته شود. این نوع ماست پاستوریزه را تا چند ماه می توان حتی بیرون از یخچال نگهداری نمود. طرفداران این دو نوع ماست هر کدام سعی می کنند با انجام تحقیقات مختلف، تفاوت در مواد مغذی این ماست ها را نشان دهند و بیان می کنند که هر کدام چه کاستی هایی دارند.

ماست هایی که پس از تهیه، پاستوریزه نمی شوند آنزیمی برای تجزیه لاکتوز دارند. بنابراین افرادی که به لاکتوز حساسیت دارند با خوردن این نوع ماست متوجه شده اند که پس از مصرف،‌ مشکلاتی که با خوردن لبنیات در آنها بروز پیدا می کند دیگر دیده نمی شود.

از نظر تغذیه ای، ماست ماده غذایی مفیدی می باشد که سرشار از پروتئین و برخی انواع ویتامین ب است. املاح موجود در آن زیاد بوده و در عوض، میزان چربی آن با میزان چربی شیری که ماست از آن تهیه شده برابر می باشد.

انواع ماست

ماست ها را معمولاً به صورت شیرین و با طعم های مختلف به فروش می رسانند. گاهی انواع میوه جات به آن اضافه می کنند که علاوه بر ایجاد طعم های مختلف ماست، طعم ترش آن را کاهش دهند.

برای تهیه ی ماست یونانی، شیر را با خامه مخلوط می کنند تا میزان چربی شیر را به 10 درصد برسانند. معمولاً این نوع ماست را به همراه عسل به عنوان نوعی دسر مصرف می کنند. این ماست به (ماست خامه ای) معروف است. گاهی ماست را با سیر یا موسیر له شده و حتی با سبزی ریز شده مخلوط می کنند و طعم های مختلفی از ماست ایجاد می نمایند.

ماست پاستوریزه

این ماست با روشی که در مطلب (تهیه و تولید ماست ) شرح داده شد، تولید می شود و ماندگاری آن در یخچال حدود 14 روز است.