دانلود مقاله اوريون با فرمت ورد ودر 14 صفجه قابل ویرایش

قسمتی از متن مقاله

اوریون نوعی عفونت ویروسی است که به‌صورت اولیه غدد پاروتید(بناگوشی) را درگیر می‌کند. اوریون یک بیماری عفونی سیستمیک است که توسط ویروس اوریون که از خانواده paramyxovirus است، ایجاد می‌شود. در غالب موارد اوریون به صورت بیماری خفیفی در کودکان بروز می‌کند، که بعد از چند روز خودبه‌خود خوب می‌شود.

بيماري اوريون يا mumps در حقيقت يك عفونت حاد با منشاء ويروسي است كه عمدتا در كودكان در سنين پيش‌دبستاني و دبستان (9-5 سال) ديده مي‌شود. ريشه لغوي كلمه انگليسي mumps به معناي برآمدگي است كه ناشي از علامت عمده اين بيماري كه برآمدگي و بزرگي غدد بزاقي بناگوشي مي‌باشد، منشاء گرفته است. اين بيماري مانند بيشتر بيماري‌هاي ديگر ويروسي، يك بيماري خوش‌خيم و خودبخود محدود شونده مي‌باشد. با اين حال علائم باليني و سير بيماري در بالغين در مقياس با كودكان به مراتب شديدتر بوده به طوري كه اكثرا منجر به درگيري ساير ساختمان‌هاي غددي بدن مانند بيضه‌ها و لوزالمعده مي‌گردد.

در این بیماری یک یا هر دو غده بناگوشی متورم می‌شود. اوریون تا قبل از کشف واکسن آن در سال ۱۹۶۷ میلادی شایع بود و تا قبل از کشف واکسن اوریون سالانه ۲۰۰۰۰۰ مورد بیماری در آمریکا مشاهده می شدبه این بیماری در قدیم گوشک می‌گفتند چون اوریون اغلب غدد بزاقی بناگوشی را درگیر می‌کند. این بیماری از طریق تنفس از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود.بیشترین مبتلایان به این بیماری کودکان بالای دو سال هستند.

گاهی کودک یکی دو روز قبل از شروع علائم عمده بیماری اوریون دچار بدحالی عمومی می‌شود. بعد کم‌کم غدد بزاقی در ناحیه بناگوش و زیر چانه متورم می‌شوند که این علامت ممکن است همراه تب باشد.

در ابتدا گاهی تورم در یک طرف صورت ایجاد می‌شود و سپس طرف دیگر صورت را درگیر می‌کند و گاهی همزمان هر دو طرف صورت متورم می‌شود. این تورم به‌طور معمول بین 1 تا ۱۰ روز ادامه خواهد داشت. تورم غدد بزاقی هنگام بلعیدن باعث درد می‌شود و ممکن است به دلیل توقف ترشح بزاق از غدد بزاقی، دهان خشک شود. در برخی موارد هم این بیماری دارای علائم خاصی نیست.

ویروس اوریون دوره نهفتگی طولانی مدتی دارد که به‌طور متوسط ۲۱-۱۴ روز طول می‌کشد. شخص سالم با استنشاق ترشحات دهانی و بینی شخص بیمار آلوده می‌شود و حداکثر زمان انتقال دو روز قبل از شروع علائم تا پنج روز بعد از شروع علائم است.

اين بيماري در زمان هاي گذشته چنان شايع بود که به همراه سرخک ، سرخجه و آبله مرغان ، به بيماري هاي کودکان معروف شده بود . با پيشرفت ساخت واکسن عليه اين بيماري ها ،‌به استنثناي آبله مرغان ، شيوع و گسترش آنها در کشورهايي که برنامه واکسيناسيون را اجرا مي کنند ، از بين رفته است . برخي از کشورهاي درحال توسعه ، برنامه واکسيناسيون را به درستي رعايت نکرده اند و از اين رو با شيوع همه گيري تمام اين بيماريها روبه رو هستند .

اوريون بيشتر در سنين پنج تا پانزده سالگي ايجاد مي شود اما اشخاص حساس مي توانند در هر سني به آن مبتلا شوند . بيشتر نوزادان داراي پادتن هاي مادري بوده و تا چند ماه پس از تولد ،‌در برابر بيماري مصونيت دارند . اوريون در فصل هاي بهار و تابستان روي مي دهد . استفاده از واکسن و يا يک بار مبتلا شدن به بيماري ، براي فرد مصونيت دائمي ايجاد مي کند .

شايع‌ترين‌ سن‌ بروز آن‌ در كودكان‌ ۱۲-۲ ساله‌ است‌. حدود ۱۰% بزرگسالان‌ مستعد ابتلا به‌ اوريون‌ مي‌باشند.

برخي والدين به اشتباه چنين تصور مي کنند که اوريون ممکن است چندين بار در طول عمر روي دهد . آنها عوامل ديگري را که موجب گلودرد يا تورم گلو مي شود ، با اوريون اشتباه مي کنند ، البته تشخيص بيماري نيز گاهي دشوار است .

انتشار جغرافیایی: ريسك ابتلا در كشورهاي جهان سوم زياد است.

علت بيماري

ويروسي به نام پاراميگزو ويروس عامل اين بيماري است . ويروس مزبور در ناحيه بيني ، حلق ، دهان و غدد بزاقي شخص بيمار زندگي مي کند و از طريق عطسه و سرفه در هوا پخش مي گردد. اين ذرات سپس توسط افراد سالم استنشاق شده و باعث بيماري مي شود . بزاق کودک بيمار ، موجب آلودگي اسباب بازي ها شده و انتقال بيماري را آسان تر مي سازد.

ويروس تنفس شده ، به سرعت در غدد بزاقي جايگير شده و شروع به تکثير مي کند . در پي رشد ويروس ،‌غدد بزاقي نيز بزرگ مي شوند . ويروس همچنين وارد جريان خون شده و در سراسر بدن پخش مي شود .

حضور ويروس در بزاق ،‌ بيني و گلوي شخص بيمار ، از شش روز پيش از بزرگ شدن غدد بزاقي آغاز مي شود و تا نه روز پس از آن ادامه مي يابد ، به همين دليل است که کودک تا ده روز پس از آغاز تورم گلو ، نبايد به مدرسه برود .

عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر

- زندگي‌ در شرايط‌ جمعيتي‌ و پرازدحام‌

- همه‌گيري‌ اوريون‌ در جمعيت‌هاي‌ غيرواكسينه‌

- عدم‌ انجام‌ واكسيناسيون‌

علايم‌ شايع‌

حدود سي درصد از کودکان بيمار هيچ نشانه آشکاري ندارند . اين نوع موارد را اوريون تحت درمانگاهي يا بدون نشانه مي نامند . علائم بيماري حدود هجده روز پس از آلوده شدن ، به صورت تب ، سردرد و از دست دادن اشتها ظاهر مي شود . گاهي اوقات ۲۵ روز طول مي کشد تا سرفه ناشي از بيماري آشکار گردد .

درد ،‌ بي قراري و تورم يکي از غدد بزاقي ، نشانه هايي هستند که ۲۴ ساعت پس از پديد آمدن نخستين علائم بيماري مطرح مي شوند . به طور معمول يک يا هر دو غده بزاقي بناگوش درگير مي شوند . اين غدد در بالاي استخوان فک پايين و در جلو گوش ها قرار دارند . ساير غدد بزاقي در پايين فک پاييني هستند .

درد غدد بزاقي به هنگام جويدن غذا يا نوشيدن آب ميوه افزايش مي يابد . غدد به هر گونه لمسي حساس هستند و در صورتي که تورم در بيشترين حد خود باشد ، درجه حرارت بدن تا 6/38 الي ۳۹ درجه افزايش مي يابد . در مدت يک هفته ،‌از ميزان درد و تورم کاسته مي شود ، هر چند ممکن است ساير غدد بزاقي نيز متورم شوند .