ديابت نوع 2

شايع ترين نوع ديابت است. بيش از 90% كل افراد مبتلا به ديابت در سراسر جهان مبتلا به اين نوع ديابت هستند.

مبتلايان بيشتر در ميانسالي و به طور عمده پس از 30 سالگي به اين نوع ديابت مبتلا مي شوند (اگر چه سن ابتلا به اين بيماري پيوسته در حال كاهش است).

آنتی بادی سلول های جزایر لانگر هانس وجود ندارد.

اختلال اصلي در اين بيماري كمبود توليد انسولين يا مقاومت نسبت به آن است.

عارضه حاد آن سندرم هیپر اسمولار غیر کتوزی هیپرگلیسمیک (HHNS ) می باشد.

در HHNS ، بیکربنات و PH خون طبیعی است.

ديابت مليتوس علت اصلي بيماري كليوي مرحلة نهايي ( ESRD )، نابينايي و آمپوتاسيون اندام تحتاني به دلايل غير ترومايي است. علت اصلي مرگ در ديابت ، بيماري‌هاي قلبي عروقي است.

ديابت پنجمين علت مرگ ومير در جوامع غربي بوده و بيماريزايي اين عارضه، چه از نظر هزينة درماني و چه از جهت از كارافتادگي ، بسيار بالا و يكي از عمده‌ترين مسايل بهداشتي و درماني انسانها بشمار مي‌رود.