دانلود مقاله بررسی اثر اجتناب مالیاتی بر چسبندگی هزینه ها با فرمت ورد ودر 21 صفحه قابل ویرایش قسمتی از متن مقاله

این مقاله به بررسی ارتباط میان اجتناب مالیاتی و چسبندگی هزینه ها می پردازد . این ارتباط به دلیل صرفه جویی نقدی حاصل از اجتناب مالیاتی بوجود می آید . از یک سو ، صرفه جویی وجوه نقدی حاصل از اجتناب مالیاتی ممکن است مدیران را ترغیب کند تا در هنگام کاهش فعالیت ، منابع بیش تری را ذخیره سازند ، از سوی دیگر احتمالا این صرفه جویی در نقدینگی ، نگرانی مدیران در مورد تعدیل قیمت ها به دلیل تسریع کاهش قیمت در نتیجه کاهش فروش را کم تر خواهد کرد. نمونة آماري اين پژوهش، اطلاعات 131 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهـادار تهـران، بـراي دورة زمـانی 1388 تـا 1394 بوده است. در این پژوهش با کاربرد نرخ موثر مالیاتی بلندمدت به عنوان معیار اجتناب مالیاتی و اتخاذ رفتار چسبندگی بهای تمام شده کالای فروش رفته ، به رابطه معنی دار بین اجتناب مالیاتی و چسبندگی هزینه ها پی بردیم . این نتایج نشان می دهد که اجتناب مالیاتی منجر به افزایش شدت چسبندگی هزینه ها می گردد. به طوری که صرفه جویی های نقدی حاصله از اجتناب مالیاتی مدیران را ترغیب می کند تا در هنگام افت فروش ، بیشتر منابع مازاد خود را نگه دارند و در نتیجه باعث شدت یافتن چسبندگی هزینه ها شوند.

واژگان کلیدی:اجتناب مالیاتی، چسبندگی هزینه ها،نرخ موثر مالیاتی بلندمدت

مقدمه

در این پژوهش به بررسی ارتباط میان اجتناب مالیاتی[1] بر شدت چسبندگی هزینه ها می پردازیم اجتناب از پرداخت مالیات پیامدهای بالقوه متعددی دارد که مهم ترین آن ورود نقدینگی به شرکت می باشد. این تحقیق بررسی می کند که آیا صرفه جویی های حاصله از اجتناب مالیاتی با تصمیمات مدیریت در تعدیل منابع شرکت در دوران کاهش فروش، یا به اصطلاح رفتار چسبنده هزینه ها ارتباط دارد یا خیر . اندرسون ، بنکر و جاناکرمان[2] (2003) در مطالعه بدوی خود در زمینه رفتار هزینه دریافتند که به طور متوسط هزینه ها زمانی که فعالیت افزایش می یابد نسبت به هنگامی که فعالیت به همان میزان کاهش می یابد ، بیش تر افزایش پیدا می کنند . آن ها این رفتار عدم تقارن هزینه را چسبندگی هزینه [3]نامیده که نگرش بدیلی از رفتار هزینه در تقابل با مدل متقارن سنتی ارائه می دهد ، براساس مدل سنتی هزینه ها در برابر افزایش یا کاهش فروش، رفتار یکسانی داشتند . کلید درک رفتار هزینه در اصول رفتار هزینه – مخارج تعدیل منابع و تصمیمات مدیریتی عامدانه – نهفته است(بانکر و بیزالو[4] 2014) . در این مقاله بیان می کنیم که اجتناب از پرداخت مالیات با عدم تقارن در رفتار هزینه ها ارتباط دارد زیرا اجتناب مالیاتی ، تعهدات مالیاتی شرکت را کاهش داده و جریان نقدینگی کلی را افزایش می دهد . از یک سو صرفه جویی نقدینگی حاصله می تواند مدیران را ترغیب کند تا در هنگام کاهش فعالیت ، منابع مازاد خود را حفظ کنند ، که این به چسبندگی هزینه بالاتر می انجامد ؛ از سوی دیگر احتمالا این صرفه جویی ها به نگرانی های مدیران راجع به تعدیل هزینه خاتمه می دهد . متعاقبا این احتمال وجود دارد که مدیران مایل باشند مخارج تعدیل بالقوه و جاری را به عنوان نتیجه کاهش منابع مازاد در زمان افت فعالیت تقبل کنند و میزان چسبندگی هزینه کم تری را به نمایش گذارند . در این پژوهش به منظور آزمون این مسئله از مطالعات گذشته (کوک و همکاران[5]،2015)در این زمینه پیروی نموده و نرخ موثر مالیاتی نقدی بلندمدت[6] را به عنوان معیار اساسی اجتناب مالیاتی به کار بردیم و به منظور بررسی رفتار هزینه منطبق با مدل اندرسون و همکاران از چسبندگی بهای تمام شده کالای فروش رفته استفاده نمودیم .

این پژوهش آشکار می سازد که شاید اجتناب از پرداخت مالیات شرکت به دلیل صرفه جویی نقدینگی حاصله از این امر ، نقش چشمگیری در شکل گیری رفتار هزینه داشته باشد . در نهایت یافته های این تحقیق به شناسایی تاثیر اجتناب مالیاتی بر تصمیمات تعدیل منابع شرکت کمک شایان توجهی می نماید.

پیشینه نظری پژوهش

اجتناب مالیاتی

هانلون و هیتزمن[7] (2010) اجتناب مالیاتی را به عنوان کاهش مالیات های آشکار تعریف نموده اند ؛ با توجه به پیامدهای عدم پرداخت مالیات ، عمده توجه مطالعات انجام شده در این حوزه به تاثیرات آن بر سرمایه گذاران و اعتباردهندگان معطوف است . در ادامه مرور اجمالی این مطالعات را ارائه می کنیم :

به طور سنتی ، فرض براین است که مدیران به منظور کاهش تعهدات مالیاتی شرکت به فعالیت های اجتناب مالیاتی روی می آورند . بنابراین از نقطه نظر سرمایه گذاران ، اجتناب مالیاتی باعث افزایش ارزش و دارایی شده و لذا مدیران به انجام چنین اقداماتی ترغیب می شوند ؛ بالعکس مطالعات اخیر رویکردهای بدیلی را ارائه نموده و حاکی از این است که احتمالا به زعم سرمایه گذاران اقدامات مالیاتی تجاوزکارانه باعث کاهش ارزش شرکت (هانلون و سلمرد[8]،2009) به علت کاهش شفافیت اطلاعاتی شرکت (بالاکیریشنان و همکاران[9]،2014) و تعارضات نمایندگی (دسای و دارماپالا[10]، 2008) می شود .دو رویکرد بدیل در زمینه اجتناب مالیاتی سبب شده تا چندین مورد از پژوهش های اخیر به بررسی پیامدهای اجتناب مالیاتی بر بازار سرمایه بپردازند. افزون براین پیکره نوظهوری از این مطالعات به بررسی ارتباط میان اجتناب مالیاتی و هزینه سرمایه اختصاص دارند . گاه و همکارانش[11] (2013) یک ارتباط مثبت میان اجتناب مالیاتی با هزینه سرمایه را یافتند، ایشان دریافتند که صرفه جویی حاصل از اجتناب مالیاتی از هزینه های مرتبط با افزایش عدم اطمینان اطلاعاتی بیش تر است. به علاوه شولین و همکارانش[12] (2013) اذعان داشتند که اجتناب مالیاتی با سهام پربازده ارتباط دارد. همچنین کوک و همکارانش (2015) به یک رابطه خطی بین هزینه سرمایه و اجتناب مالیاتی پی بردند .آن ها دریافتند که این ارتباط در سطوح بالاتر اجتناب از پرداخت مالیات مثبت می شود که از افزایش عدم اطمینان با صرفه جویی مالیاتی حکایت دارد .هاتچن و رگو[13] (2015) در همین راستا به ارتباط مثبت میان صرفه جویی های مالیاتی و هزینه سرمایه پی بردند . این یافته ها شواهد مضاعفی را ارائه می دهند که بیانگر افزایش ریسک مالیاتی شرکت در نتیجه اجرای استراتژی های اجتناب مالیاتی است . نظر به تاثیر اجتناب مالیاتی بر ساختار هزینه و اعتباردهندگان ، مطالعات اخیر در حمایت از مباحث سنتی شواهدی را فراهم می آورند که براساس آن اجتناب مالیاتی و سرپوش گذاری (پوشاندن) مالیاتی[14]، جایگزین کاهش بهره حاصل از تامین مالی از محل بدهی هستند اما در رابطه با ارتباط اجتناب مالیاتی با رفتار هزینه ، شوان و ژنگ[15] (2016) به ارتباط منفی چشمگیری بین اجتناب از پرداخت مالیات که با نرخ موثر مالیاتی نقدی بیان می شود و هزینه های چسبنده پی بردند در نتیجه دریافتند که اجتناب از پرداخت مالیات با تلاش مدیران برای تسریع کاهش مخارج در دوره کاهش فعالیت ارتباط دارد.

خواجوی و کیامهر (1394) در پژوهشی نشان دادند كه كيفيت حسابرس ( اندازه مؤسسه حسابرسي ) بر اجتناب مالياتي شركت هاي بورسي بر اساس هزينه مؤثر مالياتي و تفاوت دفتري ماليات، تأثير مستقيم و معني دار دارد. دیانتی دیلمی و شکراللهی(1394) به دنبال بررسی تاثیر نظام راهبری شرکتی بر رابطه بین اجتناب مالیاتی و میزان نگهداشت وجه نقد به این نتیجه رسیدند که ساز و کارهای قوی نظام راهبری شرکتی باعث تضعیف این رابطه می شود. در تحقیقی دیگر عرب صالحی و هاشمی(1394) دریافتند، اثر اطمینان بیش از حد مدیریتی بر اجتناب مالیاتی، مثبت و معنادار است. مهرانی و سیدي (1393) نشان دادند بین مالیات ابرازي و محافظه کاري با اجتناب مالیاتی شرکت ها رابطه منفی و معناداري وجود دارد.

چسبندگی هزینه ها

پيرو تحقیق های انجام شده هزينه هايي را چسبنده مي نامند كه در زمان افت فروش كمتر از زمان افزايش فروش كاهش پيدا مي كنند، چسبندگی هزينه ها به اين علت ايجاد مي شوند که در زمان افت فروش برخي از منابع اختصاص يافته به هزینه ها مصرف نمي شوند مگر اين كه مديران عمداً تصميم بگيرند آن را حذف كنند. مديران در زماني كه افت فروش را موقتي پيش بيني كنند در حذف و از بين بردن منابع بلا استفاده تامل مي كنند و یا آن را به تاخير مي اندازند . در اين مورد، به علت هزينه هاي بالاي افزایش منابع در زمان برگشت تقاضا، از كاهش منابع در زمان افت فروش جلوگیری کرده تا بدین وسیله ارزش شركت را به حداكثر برساند. از سوی دیگر مديران ممکن است ، در زمان تعديل منابع اختصاص يافته به فعاليت ها، نه تنها ارزش شركت بلكه منافع شخصي خود را نیز مد نظر قرار دهند. از این رو احتمالاً در پاسخ به افت فروش تمایلی به كاهش منابع بلا استفاده نخواهند داشت زیرا گرایش های مدیران برای نگهداری منابع بلااستفاده به منظور افزایش مصارف شخصی و ارتقاء موقعیت، قدرت، پاداش و اعتبارشان بر می گردد(، مولیس و همکاران[16]2007).

اندرسون و همکاران (2003) با کاربرد مجموعه داده گسترده ای متشکل از 7629 شرکت در طول 20 سال دریافتند که به طور متوسط هزینه های فروش ، عمومی و اداری در ازای 1% افزایش فروش به 55/0% افزایش یافته ولیکن در هنگام کاهش 1% فروش تنها 35/0 % کاهش یافته اند . آن ها این پدیده را چسبندگی هزینه نامیده و استدلال می کنند مدیران با بهره گیری از دانش خود، تصمیم های عامدانه ای را برای تعدیل هزینه ها اتخاذ می نمایند . طبق مدل ایشان چسبندگی هزینه ها بر این منطق استوار است که شرکت ها باید برای کاهش منابع تعهد شده در زمان کاهش فروش ، هزینه های تعدیلی را متقبل شوند و متعاقبا این منابع را در زمان افزایش تقاضای آتی ، جایگزین سازند . این تعدیلات هزینه ای شامل پرداخت احتیاطی کارکنان منفصل از خدمت ، هزینه تحقیق و آموزش کارمندان استخدام شده در دوره بعد و ... می باشد . به احتمال زیاد کاهش منابع به طور بسیار سریع در هنگام افت فروش ، چنان چه کاهش تقاضا موقتی باشد، به هزینه های بعدی بسیار بالاتری منجر می گردد . اگر مخارج تعدیل بیشتر از هزینه حفظ و نگهداری منابع اضافی باشد ، مدیر در تلاش خواهد بود تا به جای کاهش این منابع در دوره تنزل فروش آن ها را حفظ کند. یاسوکا و کنجیوارا [17](2011 )دو فرضیه تصمیم آگاهانه و تأخیردر تعدیل هزینه ها را به عنوان دو دلیل اصلی چسبندگی هزینه ها مطرح کردند.

مطابق نتايج پژوهش كلارا چن و گورسـن ناسيف ( 2013 )اعتماد به نفس بيش از حد مديريت، موجب افزايش ميزان چسـبندگي هزينـه هـاي فروش و اداري مي شود. قسمتي از تصميم گيري كاهش يا حفظ سطح هزينه هاي فروش و اداري اضافي در زمان كاهش فروش، بستگي به انتظارات مديران دربارة تقاضـاي آتـي دارد. کاما و ویس[18] (2013) براین باورند که مدیران به منظور دستیابی به کاهش هزینه در دوره های افت فروش به کاهش منابع خود مبادرت می ورزند . به طور مشابه دیرینک ، لاندمن و رندرز[19] (2012) اذعان می دارند مدیران شرکت هایی که سود ناچیزی را گزارش نموده اند ، مدیریت درآمدی را با اخراج کارکنانی که اخراج ایشان نسبتا کم هزینه است ، اعمال می کنند . همچنین از آن جایی که هزینه، معیار تعیین کننده مستقیم درآمد است ، بنکر و بیزالو (2014) به بررسی عدم تقارن رفتار هزینه در رشته های حسابداری مالی و هزینه پرداختند . دالا و پرگو[20] (2014)به بررسي چسبندگي هزينه ها در شركت هـاي كوچك و متوسط پرداختند. نتايج تحقيق آنها بيانگر اين است كه چسبندگي هزينه ها در اين نوع شركت ها فقط در هزينه هاي منابع انساني وجـود دارد و در هزينـه هـاي اداري و عمـومي و فروش و بهاي تمام شده ي كالاي فروش رفته چسبندگي هزينه ها مشـاهده نمـي شـود. هارتلیب و لوی[21] (2016) به شواهدی دست یافتند که نشان از رابطه میان چسبندگی هزینه ها و هموارسازی سود داشت. کیتچینگ و همکاران [22](2016) تاثیر فرهنگ بر چسبندگی هزینه ها را مورد بررسی قرار دادند . ایشان دریافتند چسبندگی هزینه کمتری در شرکت های با عدم اطمینان ، مردانگی و سوگیری بلند مدت بالاتر دیده شده است.بنکر و همکاران(2016) در پژوهشی دریافتند که در تحقیق های آتی در رابطه با محافظه کاری باید اثر مخدوش کنندگی چسبندگی هزینه ها را در نظر گرفت.

نمازی ودوانی پور(1389)با بررسي تجربي رفتار چسبندگي هزينه ها در بورس اوراق بهادار تهران دریافتند شدت چسبندگي هزينه ها در دوره هايي كه در دوره قبل از آن كاهش درآمد رخ داده، كمتراست. همچنين شدت چسبندگي هزينه ها براي شركت هايي كه نسبت جمع دارايي ها به فروش بزرگتري دارند، بيشتراست. نمازي، غفاري و فریدونی ( 1391)بـه بررسـي چسبندگي هزينه هاي اداري، عمومي و فروش و بهاي تمام شده مي پردازند. طبق يافته هاي ايـن پژوهش، هزينه هاي اداري، عمومي و فروش تنها بـراي تغييـرات بـيش از 30درصـد در درآمـد فروش، بهاي تمام شده براي تغييرات كم تر از 10درصد و بيشتر از 30درصد در درآمد فروش، از خود رفتار چسبنده نشان مي دهند. كردستاني و مرتضوي (1391 ) نشان مـي دهنـد كـه انتظـار افزايش فروش آتي ازسوي مديريت، موجب كاهش چسبندگي بهاي تمام شده ي فروش مي شـود. نتايج تحقيق زنجيردار و همكاران (1393) نيز نشان مـي دهـد كـه هزينـه هـاي اداري و عمومي و فروش و نيز بهاي تمام شده ي كالاي فروش رفته چسبنده هستند. راعی ، حسن زاده و حمشی (1393) به بررسی تأثیر نسبت های مالی بر میزان چسبندگی هزینه ها پرداخت. علیزاده ، حنجری،امینی و رسائیان(1394) در پژوهشی با عنوان رابطة بين نقدشوندگي سهام و اجتناب مالياتي با در نظر گرفتن دو قيد حاكميت شركتي و محدوديتهاي مالی نشـان دادند بـين نقدشـوندگي سـهام و اجتنـاب از پرداخـت ماليـات در شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران ارتباط معناداري وجـود دارد. ارتبـاط بـين نقدشوندگي سهام و اجتناب از پرداخت ماليـات در شـركت هـايي كـه از محـدوديت هـاي مـالي بيشتري برخوردارند، قوي تر از شركت هـايي اسـت كـه محـدوديت هـاي مـالي كمتـري دارنـد. همچنين تأثير نقدشوندگي سهام بر اجتناب از پرداخت ماليات، در شـركت هـايي كـه در سـطوح پايين حاكميت شركتي قرار دارند، تقويت ميشود. نتـايج تحقيـق خدادادي، نيككار و حاجيزاده (1394)نشان مي دهد كه ويژگي هاي خاص شركت ها بر رفتـار چسـبندگي هزينـه هـا تأثيري معني دار دارد و اين رفتار از شركتي به شركت ديگر متفاوت است. حصارزاده و پورساسان(1395) به بررسي فرضيه هاي چسبندگي هزينه ها پرداخته و نشان دادند كه انگيزه هاي شخصي مديران در كاهش چسبندگي هزينه ها اثـر معني دار ندارد و همچنین نظريه ي تأخير در تعديل هزينه درخصوص چسبندگي هزينه هـا در بورس اوراق بهادار تهران، از توان توضيح بيشتري برخوردار است.