بر طبق نظر تحليلگران صنعتي بيش از 80 درصد ازبرنامه هاي کاربردي حرفه فروخته شده در فاصله سالهاي 2005 تا 2008 ميلادي بر اساس اصول معماري سرويس گرا (SOA) شکل مي گيرند.

 اصطلاح "معماري سرويس گرا" بيانگر ديدگاهي از معماري نرم‌افزار است که استفاده از سرويس هاي نرم‌افزاري با درجه اتصال سست (Loosely Coupled) را جهت پشتيباني از فرآيندهاي حرفه پيشنهاد مي کند.

 در حقيقت اين سبک از معماري از ديدگاه سنتي محصورسازي منطق حرفه تحت اشيا و مولفه ها پشتيباني مي کند اما اين محصورسازي بر اساس فرآيندهاي حرفه مي باشد.

 

oيك واحد از كار انجام شده توسط عرضه كننده خدمت براي دستيابي به نتيجه موردنظر مشتري. نقش عرضه كننده و دريافت كننده سرويس با مولفه‌هاي نرم‌افزاري انجام مي‌شود.

مفهوم کليSOA بر تعريف زيرساخت حرفه تمرکز مي کند. بطور کلي منظور از واژه سرويس، يک سرويس حرفه مانند رزرو کردن يک بليط است نه سرويس‌هاي زيرساخت فني مثل سرويس تراکنش. علت اين است که دسته دوم در زمان پياده سازي يک عمليات حرفه اهميت پيدا مي‌کند و ارتباط استراتژيک خاصي از نقطه نظر معماري سرويس گرا ندارد.

 بجاي درگيرکردن مصرف کننده با جوانب فني مربوط به فراخواني سرويس، SOAقرارداد سرويس را از مولفه يا پياده سازي آن قرارداد جدا مي کند. در نتيجه اين جداسازي، معماريي توليد مي شود که در آن اتصال ميان مصرف کننده سرويس و ماژول هايي که کار مربوطه را انجام مي دهند بسيار ضعيف است و به آساني قابل پيکربندي دوباره است.

 

عناصر تشکيل دهنده معماري سرويس گرا