مقدمه

کار درمانگرها به مردم کمک می‌کنند تا توانایی‌هایشان را برای انجام کارهای روزمره و در محیط کاری افزایش دهند. آنها بر روی افرادی که از لحاظ ذهنی ، فیزیکی ، رشدی یا روانی ناتوانی دارند، کار می‌کنند و عملکرد دستگاه حرکتی و قدرت تفکر و نتیجه‌گیری آنها را بالا می‌برند. هدف کار درمانگرها کمک به بیماران برای داشتن یک زندگی مستقل ، سازنده و لذت بخش می‌باشد.

تعريف رشته :

کاردرمانی (Occupational therapy )

از دو واژه Occupational به معنی حرفه ، شغل یا پیشه و therapy به معنی درمان، معالجه تشکیل شده است که استفاده درمانی از کارها و فعا لیت های روزمره زندگی برای افراد و گروه ها با هدف تسهیل مشارکت آن ها در نقش های زندگی و موقعیت های منزل، مدرسه ، محیط کار و اجتماع است .

نگاهی به تاریخچه کاردرمانی در جهان

اگرچه کار درمانی رشته نسبتا جدیدی ومربوط به اوایل قرن بیستم است اما این نگرش که کار و فعالیت هدفمند تاثیر مستقیمی در سلامت افراد دارد به هزاران سال قبل برمیگردد. در واقع میتوان گفت که تاریخچه کاردرمانی روایت پیدایش درک علمی از کار و فعالیت هدفمند میباشد.

احتمالا اولین نگرش درمانی به کار وفعالیت در میان مصریان باستان شکل گرفته است. اما اسناد تاریخی نشان از این دارد که استفاده از کار به عنوان ابزاری برای بهبود در درمان جنون (که اکنون اختلالت روانی نامیده میشود) بوده است. مثلا توماس ویلیس مبدع کلمه نورولوژی تاثیر کار را در درمان جنون ذکر کرده است . این نگرش تا اوایل قرن نوزدهم پا برجا بود وبه صورت پراکنده مورد استفاده قرار میگرفت.

تا قبل از قرن نوزدهم بیماران روانی را دیوانه میخواندند وآنها را در زندان یا دور ازمردم نگه میداشتند و آنها را برای سایرین خطرناک میدانستند در آمریکا به گونه ای بود که آنها را در قفس و یا حتی در کنار حیوانات نگه میداشتند.

در سال 1793فیلیپ پینل با ساخت اولین بیمارستان روانی با این اعتقادات خرافی به جدال برخواست و در کتابش که در سال 1801 چاپ شد رویکرد خود را بصورت تمرینات فیزیکی و کار های دستی توصیف کرد. او معتقد بود کاری که با زحمت وتلاش انجام گیرد بهترین فاکتور در حفظ روحیه شاد و سلامتی فرد است واز طرفی توانایی بیمار برای بازگشت به حرفه و علایق قبلی با تلاش و کوشش بهترین نشانه بهبود وی است. این رویکرد که به درمان اخلاق محور معروف شد دارای ویژگی هایی مانند احترام به این افراد و حفظ شرافت وکرامت انسانی بود.