اندام فوقانی شامل قسمت های زیر است:

.1استخوان لگن یا هیپ .2استخوان ران .3استخوان ساق پا .4استخوان کشکک .5استخوان پا

استخوان لگن (هیپ)

این استخوان که به کمربند لگنی نیز معروف است علاوه بر نگه داشتن بافتها و اعضای دیگر بدن در خود عامل اتصال اندام تحتانی به تنه نیز می شود. بطور کلی لگن از 3قسمت زیر تشکیل شده:

ایلیوم:

بخش فوقانی و جداره های لگن را تشکیل می دهد که

اندام های دیگر در آن قرار می گیرند.

ایسکیوم:

بخش نشیمنگاهی لگن است و در خود حفره ای بزرگ را جای داده

که محل عبور شریانها می باشد

پوبیس:

بخش شرمگاهی لگن می باشد.

 استخوان ران (فمور)

این استخوا ن طویل ترین استخوان بدن است .

سر آن در حفره ی استابولوم و انتهای آن به استخوان ساق متصل می شود

تروکانتر بزرگ و کوچک، زائده هایی هستند که عضلات

به آنها متصل می شوند.

کندیل ها سر انتهایی استخوان ران قرار دارند و مانند قرقره

عمل می کنند. علت گردی و بزرگی این قسمت تحمل

وزن بدن روی زانو ها می باشد.

خار لقمه ای نیز محل اتصال ماهیچه هاست.

تالوس با تیبیا و فیبولا اتصال پیدا می کند.

ناویکولا همان برجستگی روی پاست

کوبوئید تیغه ی پا ست که در هنگام آجر شکستن در «نیرو» با آن ضربه می زنیم.

متاتارس ها نیز همانند متاکارپ ها در کف دست، تمام کف پا را پوشش می دهند.