یک اثبات‌کننده(P) سعی‌می‌کند تصدیق‌کننده (V) را متقاعدکند که ادعایش صحیح است. در حالت عادی، P در یک ارتباط یک سری اطلاعات به V می‌دهد و V با محاسباتی صحت ادعای P را تاییدمی‌کند.

آیا می‌توان بدون انتقال اطلاعات اضافی، V را متقاعد نمود؟

آیا می‌توان پیام‌های بیشتری ردوبدل‌کرد و در عین حال اطلاعات اضافه منتقل نشود؟

آیا می‌توان با درنظر گرفتن احتمال خطای غیرصفر و با انتقال اطلاعات کم و کافی V را راضی نمود؟

 

در یک اثبات هنگامی که منظور اصلی بدون هیچ اطلاعات اضافی منتقل شود (واقعیتی برطرف مقابل آشکار شود) آنگاه اثبات با دانایی صفرنامیده می‌شود.

در این نوع اثبات V متقاعد می‌شود که P صاحب اطلاعاتی است، اما به‌هیچ طریقی نمی‌تواند این اطلاعات را استخراج کند.

در یک پروتکل دانایی – صفر می‌توان کارهایی از قبیل شناسایی، اثبات یک واقعیت یا عملیات دیگر رمزنگاری را، بدون فاش‌کردن اطلاعات محرمانه در هنگام برقراری ارتباط، انجام داد.

 

غاردانایی صفر

کسی که کلمه‌ رمز در انتهایی غار را بداند، می‌تواند از نقطه C به نقطه D برسد و برعکس. فرض‌کنیم P کلمه‌ رمز را می‌داند و می‌خواهد این آگاهی را به V بفهماند، اما نمی‌خواهد کلمه‌ رمز را بازگو نماید.

درصورت نیازکلمهرابه ‌زبان می‌آورد واز در انتهایی غار می‌گذرد