کلامی(verbal communication)
غیرکلامی(nonverbal communication)
ارتباط کلامی
پیام از طریق صحبت یا نوشتار به گیرنده منتقل می شود.
کلمات در انتقال پیام تاثیر مهم دارد.
احساسات و عواطف را انتقال می دهد.
مهارت صحبت کردن:
-انتخاب موضوع های مورد علاقه و جالب
-تسلط بر مطلب
-کلمات ساده، واضح و غیرتهدیدکننده
-مختصر و مفید
-محتوای صحبت متناسب با فرهنگ، ارزش ها و اعتقادات مذهبی
-تماس چشمی منقطع
-فرصت صحبت به دیگران
-پیام های غیر کلامی
-تغییر آهنگ صدا
-حرف زدن شمرده شمرده
-بحث و جدل نکنید.
مهارت در گوش دادن:
-شنونده فعال
-دقت و علاقه کامل
-با احترام
-عدم قطع صحیت های بیمار
-بازخورد های کلامی و غیرکلامی مناسب
-تظاهر به فهمیدن نکنید.
-سوالات بازپاسخ
ارتباط غیر کلامی
حالت چهره، آهنگ صدا، گریه کردن، ظاهر بدنی، طرز نگاه کردن، حرکات بدن، ارتباط چشمی، فاصله بین فرستنده و گیرنده پیام
حالات عاطفی
پیام های غیر کلامی بیشتر از پیامهای کلامی نشاندهنده افکار و احساسات واقعی افراد هستند.
مصاحبه با بیمار مبتلا به اختلالات روانی
راه های انتقال پیام های غیر کلامی
ظاهر: لباس ها، آرایش موها و صورت و زینت آلات
حرکات بدن(زبان بدن): حالت چهره، دست ها و بدن، تماس چشمی و لمسی
کیفیت صدا: بلند صحبت کردن، مکث کردن، غرغرکردن، گریه کردن و خندیدن
فضای اجتماعی و شخصی
فضای اجتماعی و شخصی:
-قلمرو خصوصی یا سری: 45 سانتی متر اطراف فرد
-قلمرو شخصی: 125-45 سانتی متر
-قلمرو اجتماعی: 360-125سانتی متر
-قلمرو عمومی: 360 سانتی متر به بعد
عوامل موثر در ارتباط
مهارت های فردی: نگرش نسبت به بیمار، ایجاد اعتماد، همدلی، مهارت در توجه و گوش دادن و پاسخ دادن
عوامل محیطی: ایجاد محیط آرام و راحت از نظر سروصدا، دما و نور
موقعیت اجتماعی- فرهنگی بیمار: سن، جنس و میزان تحصیلات
عوامل مربوط به پیام: پیام واضح، متناسب با درک بیمار
ارتباط موثر
ارتباط موثر: ظرفیت و توانایی گوش کردن، توجه کردن، دریافت کردن و پاسخ دهی کلامی و غیر کلامی
ویژگی های ارتباط موثر: اعتماد، صداقت، احترام و پذیرش، همدلی، پاسخگو بودن، خودآگاهی
اعتماد: گفته های پرستار با رفتارش هماهنگ باشد. علاقه، اعتماد به بیمار و همدلی
صداقت: به تمام خواسته های بیمار عمل نکنیم.
احترام و پذیرش: شخصیت بیمار
همدلی: توانایی درک احساس دیگری
پاسخ گو بودن
خوداگاهی: آگاهی از احساسات خود و کنترل آن، شناخت نقاط قوت و ضعف