افکار
–مسولیت آنها را بر عهده بگیرید.
–نسبت به افکار خودکار خود آگاه باشید.
–مراقب خطاهای فکر باشید.
–گفتگوهای درونی (افکار) سازنده خلق کنید.
–افکارتان را کنترل و یا سرکوب نکنید.
فیزیولوژی
–برانگیختگی خود را مدیریت کنید.
–تغییرات آن را تشخیص دهید.
–تمرن آرمیدگی و ...
رفتار
–کنترل الگوهای رفتاری
–شناسایی رفتارهای ایمنی بخش
–رفتارهای مخرب را اصلاح کنید.
–از حل مساله استفاده کنید.
هیجان اضطراب
برای اینکه هیجان اضطراب تجربه شود، این سه جزء با هم تعامل کرده و دور باطل ایجاد می کنند.
نتیجه این دور باطل ایجاد ناراحتی و آسیب به فرد است.
برای شکستن این دور باطل بهتر است:
با موقعیت مواجه شویم.
افکار سازنده داشته باشیم.
و بدنمان را آرام کنیم.
آرامسازی مدیریت واکنشهای فیزیولوژیک است.
آرامسازی کاربردی
هدف آرامسازی کاربردی مدیرت اضطراب و سایر هیجانهای منفی در موقعیتهای طبیعی است.
برای آرامسازی کاربردی لازم است:
آگاهی هیجانی داشته باشیم (نشانه های اولیه اضطراب را شناخته و در موقعیت تشخیص دهیم).
بهتر است ابتدا از موقعیتهای غیر اضطرابی شروع کنیم.
توجه: آرام سازی یک مهارت است و یادگیری یک مهارت نیازمند تمرین است.
مرحله دوم: آرامش پیش رونده
زمان مورد انتظار برای رسیدن به آرامش: 15 تا 20 دقیقه
تقسیم بدن به چند گروه عضله
تمایز بین دو حالت تنش و آرامش
آگاهی نسبت به تنش در قسمتهای مختلف بدن
الگوگیری تنش و رهاسازی
ارایه دستورالعمل
ایجاد تنش: 5 ثانیه
آرامش: 10 ثانیه
مرحله سوم:آرامسازی بدون تنش
زمان مورد انتظار برای رسیدن به آرامش: 5 تا 7 دقیقه
عضلات سر تا پا
پیشانی، ابروها و پلک ها، آرواره
گلو، گردن
شانه ها
دست ها ، انگشتها
کمر، پشت
باسن، ران، ساق
کف پا ، نوک انگشتان
عضلات مضطرب را تنبیه کنید! (تنش و رهاسازی)