رهیافتها نسبت به فشار روانی:

چهار رهیافت نسبت به شناخت واقعیت فشار روانی کمک می کند:

رهیافت خود تنظیمی/پزشکی:نخستین بار که کانن فشار روانی را کشف کرد با استناد به این که چنین پاسخی ریشه در عواطف خشم و غضب دارد آن را(پاسخ از فوریت) یا (پاسخ نظامی گرایانه) نامید.آثار نخستین کانن پایه ای را برای بکارگیری عنوان(پاسخ نزاع)یا(نزاع)بجای (پاسخ فشار روانی )فراهم آورد.به نظر وی بدن انسان با سازکارهای دفاعی طبیعی برای خود تنظیمی طراحی شده است.کانن بویژه به نقش نظام عصبی خودکار در شرایط پر فشار علاقه مند بود.

رهیافت ارزیابی شناختی:ریچارد لازاروس بیشتر به روان شناسی فشار روانی علاقه مند بودو بجای تاکید بر جنبه های پزشکی و جسمانی فشار روانی جنبه های روان شناختی و شناختی پاسخ را مورد تاکید قرار می داد.لازاروس مانند کانن فشار روانی را نتیجه تعامل انسان با محیط می دید و در دسته بندی افراد و رخدادها به دارای فشار روانی یا بدون فشار روانی بر ارزیابی شناختی انسان تاکید می کرد.لازاروس همچنین انطباق مساله محور و عواطف محور را مطرح کرد. انطباق مساله محور بر مدیریت عوامل فشار روانی تاکید دارد و انطباق عواطف محور بر مدیریت پاسخ شخص بر فشار روانی استوار است.

رهیافت سازگاری انسان با محیط:رابرت کان به روان شناسی اجتماعی فشار روانی علاقه مند بود.رهیافت وی مبتنی بر چگونگی ایجاد فشار روانی ناشی از انتظارات مبهم و متعارض از شخصی است که یک نقش اجتماعی را ایفا می کند.هنگامی سازگاری انسان با محیط رخ میدهد که مهارتها و تواناییهای شخص با مجموعه ای از انتظارات تعریف شده و روشن از نقش انطباق داشته باشد.فشار روانی هنگامی رخ میدهد که مهارتها و تواناییهای فرد نتواند تقاضاهای (نقش اجتماعی) را برآورده سازد.

رهیافت روانکاوی:هری لوینسون فشار روانی را بر اساس نظریه روانکاوی فرویدی تعریف کرده است.وی بر این باوراست که تعامل دو عنصر شخصیتی(من مطلوب-تصویر از خود)موجب فشار روانی میشود.فشار روانی از اختلاف میان من مطلوب و تصویر واقعی از خود ناشی می شود.