—بهداشت روان:

—بهداشت روان به مفهوم تامین و ارتقاء سلامت روانی فردی و اجتماعی،پیشگیری از ابتلاء،درمان مناسب بیماریهای روانی و توانبخشی بیماران روانی.

 

تعریف WHO(2004)

حالتی از بهباشی (آرامش و آسایش) که در آن فرد توانایی

های شخصی خود را شناخته، می تواند با فشارهای طبیعی

(معمولی) زندگی مقابله کند، می تواند بهره وری و ثمردهی شغلی

داشته باشد و قادر است در جامعه نقش مهمی داشته باشد

( در جامعه مشارکت معنی داری داشته باشد).

و همه اینها در داخل جامعه و خانواده انجام می پذیرد.

تعریف دیگر

کارکردهای روانی موفق که نتیجه آن فعالیت های

مثمرثمر ، روابط رضایت بخش اجتماعی با دیگران و

توانایی سازگاری با تغییرات و مقابله با ناگواری هاست.

 

مولفه های مثبت در سلامت روانی

از دیر باز سلامت روانی بعنوان یک هیجان یا عاطفه مثبت مثل احساس شادی و نشاط و همراه با صفات شخصیتی مثبتی چون عزت نفس ، قدرت تسلط و چیرگی بر محیط و شرایط ، تاب آوری ( توانایی شکیبایی و سالم بیرون آمدن از سختی ها و شداید) تلقی شده است.

 

روان شناسان شش مقوله را بعنوان جنبه های مثبت سلامت روانی برشمرده اند: نگرش نسبت به خود ( شناخت خویشتن)، تلاش برای خودشکوفایی، خود جوشی و استقلال، درک صحیح واقعیت، یکپارچگی کارکردهای روان شناختی، و تسلط بر محیط ( جاهودا، 1958).

 

الگوی سلامت روانی کامل

کوری کییس روان جامعه شناس بر اساس این نظریه ها و باتاکید بر تعریف حالتی از بهباشی برای سلامت روانی الگویی ارایه نموده تحت عنوان الگوی سلامت روانی کامل( کییس ،2005 و2007).

در این الگو سلامت روانی دو معیار اصلی دارد:

الف) شادی و نشاط

ب) وجود کارکردهای مثبت

 

الف) شادی و نشاط: سطح بالای حداقل یکی از دو علامت زیر؛

1- عاطفه مثبت در طی سی روز گذشته (روحیه خوب ، بشاش

بودن، آرامش و خونسردی)

2- احساس کلی رضایت از زندگی یا شادی کلی شامل احساس

شادی کلی داشتن یا رضایت از زندگی در حیطه های مختلف

زندگی

 

ب) کارکردهای مثبت:

این کارکردها شامل دو مفهوم عمده بهباشی روان شناختی

و بهباشی اجتماعی هستند و شامل یازده علامتند که باید

حداقل شش علامت در سطح بالایی وجود داشته باشد.

ادامه معیار دوم

1-خودپذیری(داشتن نگرش های مثبت نسبت به خود و در باره خود)

2-پذیرش اجتماعی(داشتن نگرش های مثبت نسبت به دیگران در عین حالی که به تفاوت ها و پیچیدگی های دیگران اعتراف دارد و آنها را هم می پذیرد).

3-رشد شخصی(نشان دادن بینش و بصیرت در مورد پتانسیل های شخصی و باز بودن نسبت به تجربه های نو و چالش برانگیز).

4- خود شکوفایی اجتماعی( باور به اینکه دیگران، گروه های اجتماعی و جامعه پتانسیل هایی دارند و می توانند به شکلی مثبت رشد کرده و ارتقا یابند).