•سيستم توليد به هنگام يكي از پيشرفته‌ترين سيستم‌هاي برنامه‌ريزي است كه در صدر هرم سيستم‌هاي نوين برنامه‌ريزي وكنترل توليد قرار گرفته است.
سيستم توليد به هنگام براي نخستين بار توسط تائيجي انو مطرح و در شركت ژاپني تويوتا به كار گرفته شد. در اين سيستم ذخيره‌سازي و انبارداري مواد و ملزومات به حداقل مي‌رسد ولي خطر اختلال در فرآيند توليد افزوده مي‌شود و هدف از برقراري و طراحي سيستم‌هاي به هنگام جلوگيري از اتلاف منابع مي‌باشد و بكارگيري اين سيستم باعث كاهش قابل توجه كار در جريان ساخت زمان تحويل محصول به مشتري فضاي مورد نياز ضايعات دورريز و دوباره‌كاري افزايش در بهره‌وري بهبود روابط با عرضه‌كنندگان كه بهتر و موفق‌تر هستند نيروي كار داراي انگيزه راضي و با نشاط‌تر اشاره كرد.