1 – تعويض پذيری کارگر

2 – وجود نيروی غير مستقيم فراوان

3 – وجود محافظين ( بافر) برای مقابله با اختلال

-کارگر اضافی

-موجودی اضافی

-فضای اضافی

4 – انعطاف کم

5 – ماشين الات وتجهيزات تک منظوره

6 – مشارکت ناچيز کارگر در بهبود فرآيندها

7 – قيمت پايين محصول ( نسبت به توليد دستی )

8 – تقسيم کار شديد در مهندسی

-ارتباط کم بين آنها

-ارتباط کم با بخش توليد و کارگاه

9 – زمان آموزش کوتاه

 ظهور توليد ناب
 

عدم امکان نسخه برداری از توليد انبوه بدليل :

1 – کوچک بودن بازار داخلی

2 – نياز به انواع وسيله نقليه

3 –عدم امکان خريد گسترده آخرين تکنولوژی غرب

4 – وجود توليدکنندگان بزرگ خودرو در جهان

موداهای هفت گانه

1 - توليد اضافی ( پيش از دريافت تقاضا)

2 - انتظار (برای گام بعدی فرآيند يا خرابی ماشين )

3 - حمل و نقل (غيرضروری مواد)

4 - پردازش بيش از حد قطعات به خاطر طراحی ضعيف ابزار يا قطعه

(Overprocessing)

5 - موجودی ها ) مواد اوليه ، نيمه ساخته ، محصول ، در راه )

6 - حرکات غيرضروری کارکنان (برای ابزار يا قطعه يا ...)

7 - توليد قطعات معيوب

سياستهاي اصلي توليد ناب

1 – تلاش جهت حذف هرگونه اتلاف منابع

2 – تکريم انسان

–گسترش مرز کارخانه بنحوی که شامل مشتری و تامين کنندگان شود

–مشتری گرايی و انعطاف پذيري لازم جهت پاسخ به نياز مشتري

–گسترش قابليت های نيروی انسانی و بهره گيری از آن

– کار گروهی

– بهبود مستمر

– نگرش و سازماندهي فرآيندي

هدف گذاری در توليد ناب

به اندازه کافی خوب بودن

رسيدن به کمال در توليد

1 – موجودی صفر

2 – ضايعات صفر

3- زمان آماده سازی صفر

4 – حمل و نقل صفر

5 – از کارافتادگی ماشين آلات صفر

6 – ليدتايم صفر

7 – اندازه بچ يک

توليد کششی در برابر توليد فشاری

هر ايستگاه ، مشتری ايستگاه قبلی است