ترشح سایتوکاین ها: پدیدهای کوتاه خود تنظیم است ;یعنی از قبل ساخته و تنظیم نمی گردد و ساخته شدن آنها با رونویسی جدید از ژن به دنبال فعال شدن سلول آغاز می شود و رونویسی نیز موقتی است.
عملکرد سایتوکاین ها اغلب چندکاره و مضاعف است : یعنی یک سایتوکین می تواند بر انواع مختلف سلول ها اثر بگذارد و مضاعف بودن یعنی اینکه چندین سایتوکین دارای اثرات مشابهی هستند.
سایتوکاین ها اغلب بر ساخته شدن و عمل سایتوکاین های دیگر اثر می گذارد.
اثر سایتوکاین ها می تواند :
.1 موضعی
.2 منتشر (سیستمیک)
-تولید سایتوکاین ها یک پدیده کوتاه مدت و خود محدود شونده است.
-
-عملکرد سایتوکین ها اغلب به صورت چند اثری (Pleotropic) و هم افزایی (Redundant) است.
-
-سایتوکاین ها اغلب تولید و عملکرد سایر سایتوکاین ها را کنترل می کنند.
-سایتوکاین ها با پیوند به گیرنده های غشایی ویژه خود روی سلول هدف عملکرد خود را شروع می کنند.
-در سلول های هدف پاسخ به سایتوکاین ها می تواند تغییر در بیان ژن باشد که منجر به عملکردهای جدید در سلول و گاه تکثیر آن می شود.
3 نوع از سایتوکاینها
موردبررسی قرارمیگیرند
(1IL-6
(2IL-8
(3IL-15
هر3 به عنوان مایوکاین نامیده شدند
نقش های IL-6
آثار ضد التهابی :
- سرکوب TNF-α
آثار متابولیکی:
فزایش گلوکز مصرفی
سنسور انرژی
حضور یا کمبود آن در بیان IL6 اثر می گذارد