دانلود مقاله توانمند سازی با فرمت ورد ودر 15 صفحه قابل ویرایش

قسمتی از متن مقاله توانمند سازی

مقدمه:

نيروي انساني به لحاظ برخورداري از قدرت انديشه، خلاقيت و نوآوري، بزرگترين دارايي هر سازماني محسوب مي شود،چرا كه بهبود و پيشرفت در سيستم هاي فني و سازماني، توسط نيروي انساني صورت مي گيرد.

توان فكري و انديشه هاي كاركنان در سازمان، به عنوان سرمايه نهفته مي باشد.

هر سازمان و مديريتي كه بتواند از اين سرمايه هاي نهفته بيشترين استفاده را بكند، به همان اندازه امكان رشد و توسعه ميسر خواهد شد.

نيروي انساني بر خلاف ساير منابع، با مصرف كردن، كاهش نمي يابد و يا مستهلك نمي شود.بلكه به همان اندازه، توانايي اش بهبود مي يابد.

سابقه:

واژه توانمند سازي، ابتدا در رشته هاي علوم سياسي و اجتماعي مطرح شد. ولي سابقه به كارگيري آن در مديريت، به دموكراسي صنعتي و دخالت دادن كاركنان در تصميم گيري هاي سازماني در قالب هاي تيم سازي، مديريت مشاركتي و مديريت كيفيت جامع بر مي گردد.

در سال 1998، كانگرو و كانگو، جهت تبيين توانمندسازي گام اساسي برداشته و معتقد بودندكه توانمندسازي بايستي بر حسب فرايندهاي انگيزشي نيروهاي انساني تعريف شود.

بعدها توماس و لتهووس تعاريف عملياتي از توانمندسازي ارائه دادند.( هاردي، شارون،1988)

اهميت توانمندسازي

پيتر دراكر،از سده بيست و يك، به عنوان چالش خود- مديريتي ياد مي كند.به اعتقاد او، تأكيد بر كنترل مديريتي نيروهاي انساني، به سمت عدم تمركز قدرت تغيير يافته تا با مهيا كردن فرصت لازم براي آنان از نفوذ بيشتري برخوردار گردند. به تعبير ديگر مي توان گفت كه خود- مديريتي عبارت است از افزايش اعتماد به ظرفيت هاي فكري و قوه خلاقه نيروهاي كاركنان.

رمز توانمند سازی:

تغییرات محیطی و افزایش رقابت جهانی، موضوع توانمندسازی كاركنان را در كانون توجه مدیران قرار داده است. چرا كه سازمانها با كاركنان توانمند، متعهد، ماهر و دارای انگیزه بهتر خواهند توانست خود را با تغییرات وفق داده و رقابت كنند. توانمندسازی یكی از روش های افزایش عدم تمركز، آزادی عمل كاركنان و مسوولیت پذیری كاركنان به حساب می آید. توانمندسازی سالم ترین روش برای تسهیم قدرت است. با این روش حس اعتماد، انرژی مضاعف، غرور، تعهد و خوداتكایی در افراد ایجاد می شود و حس مشاركت جویی در امور سازمانی افزایش یافته, در نهایت بهبود عملكرد را به دنبال خواهد داشت.

توانمندسازی ظرفیت بالقوه ای را برای بهره برداری از توانایی های انسانی ایجاد می كند. در سازمان توانمند كاركنان با احساس هیجان مثبت، مالكیت نسبت به كار، بهترین ابداعات و افكار را به سازمان می آورند و منافع سازمان را بر منافع فردی ترجیح می دهند، مشروط بر اینكه مدیر بتواند این توانمندی را در كاركنان ایجاد كند و از سبك مدیریتی تفویضی و مشاركتی در رفتارهای خود به نحو احسن استفاده كند.