دانلود مقاله AMD يا INTEL با فرمت pdf ودر 28 صفحه

قسمتی از متن مقاله AMD يا INTEL

آیا تا به حال در زمان خرید کامپیوتر بین خریدن پروسسور پنتیوم و یا آتلون مردد شده اید؟ آیا با اظهار نظرهای مختلف و گوناگون روبرو شده و بیشتر گیج گشته اید؟ شرکت های اینتل و AMD هر دو در زمینه ساخت پروسسور سابقه درخشانی دارند، بنابراین درست به نظر نمی رسد که با یک حکم کلی و مغرضانه همواره یکی را بر دیگری ترجیح داد. در این مقاله سعی شده است تا با ارائه شواهد و آزمایشات مختلف نرم افزاری، عملکرد هر یک از این پروسسورها و ضعف ها و قوت های آنها بیان گردد و به خواننده مقاله دید کافی برای انتخاب پروسسور مناسب داده شود.

ابتدا به معرفی ساختمان دو پروسسور و مشخصات فنی آنها می پردازیم:

پروسسور آتلون (Athlon) ساخت :AMD این پروسسور که در سرعت های ۱۳۰۰ تا ۱۷۳۳ مگاهرتز موجود است، در کل قدری سریع تر از پروسسورهای پنتیوم ۳ با سرعت مشابه است، به خصوص در محاسبات اعشار. در سرعت های پایین تر آتلون قدری ارزان تر از پنتیوم ۳ است. یک سیستم آتلون با طراحی خوب عملکرد بسیار خوبی دارد ولی برخی از مادربوردهای آتلون کیفیت مناسبی ندارند. شماره مدلهای آتلون شماره هایی نظیر +۱۶۰۰ +۱۷۰۰، ۱۸۰۰ +۱۹۰۰، +...۲ و + ۲۱۰۰ و... است؛ البته این اعداد سرعت کلاک این پروسسورها نیست. در واقع سرعت کلاک یک آتلون + ۱۹۰۰ برابر ۱۶۰۰ مگاهرتز است. ولی از

دیگر پروسسورهای قدیمی آتلون که سرعت های مشابهی دارند، سریع ترند. سیستمهای حرفه ای آتلون باید از حافظه DDR SD استفاده کنند که بر روی عملکرد آنها تاثیر بسزایی دارد.

پنتيوم 4 ساخت اینتل: این پروسسور در سرعت های ۱۶۰۰ تا ۲۵۰۰ مگاهرتز موجود است. این پروسسور نسبتا جدید جایگزین پنتیوم ۳ و سلرون شده است. پنتیوم ع برای کار در سرعت های بسیار بالا طراحی شده است و این کار توسط کاهش بار کاری پروسسور در هر سیکل کلاک انجام شده است. بنابراین یک پنتیوم 4 با سرعت ۲۰۰۰ مگاهرتز دو برابر بهتر از یک پنتیوم ۳ یا سلرون با سرعت ۱۰۰۰ مگاهرتز کار نمی کند و تنها در اجرای برخی برنامه ها بهتر از یک آتلون سریع رفتار

می کند.

سیستمهای پنتیوم 4 وقتی مجهز به حافظه RD باشد، در اجرای برنامه هایی که نیاز به دسترسی به مقدار زیادی از محتویات حافظه را دارد، بسیار خوب عمل می کنند و وقتی مجهز به حافظه DDR باشد، اندکی ضعیف تر عمل می کنند. برخی برنامه های محاسباتی به خصوص در زمان دسترسی به بانکهای اطلاعاتی بزرگ به مقدار زیادی حافظه نیاز دارند. ولی در برنامه های معمولی یک پنتيوم 4 با آتلونی که چند صد مگاهرتز کندتر است برابری می کند. بدون شک کامپایلرهای جدید که برای پنتیوم 4 تنظیم شده اند، عملکرد بهتری دارند ولی هنوز برای استفاده از تمام قابلیت های پنتیوم 4 در نرم افزارهای تجاری خود است.

در واقع ۳ نوع پنتيوم 4 وجود دارد: مدلهای اصلی از فناوری ویفر ۱۸۰ نانومتری و حافظه 256 cache کیلوبایتی استفاده می کردند. مدل های جدیدتر از فناوری ویفر ۱۳۰ نانومتری و حافظه 512 cache