در نيمه اول قرن بيستم مهم ترين مكتبى كه ادامه دهنده فلسفة مدرن محسوب مى شد، فلسفة اصالت وجود بود. ژان يل سارتر (1980- 1905)، فيلسوف فرانسوى، يايه گذار اين مكتب است. او خردگرايى مدرن، كه توسط دكارت، كانت و ساير بزرگان مدرن مطرح و تبيين شده بود، را اساس فلسفة خودقرارداد. سارتر معتقد به خرد استعلایی است. از نظر وی، "فرد ماهيت خويش را شكل مى دهد و نبايد از اين عامل در مسيرشخصيت فرد غافل ماند... سارتر آزادى بى قيد و شرط را از امكانات ذهن آدمى دانست. به نظر اوآدمى آزاد است هرچه مى خواهد اختيار كند و به همين جهت است كه بايد او را مسئول انتخاب های خود دانست ".