تقسیمات اقلیمی در ایران

1 اقليم معتدل ومرطوب (سواحل جنوبي درياي خزر)

2 اقليم سرد ( كوهستان هاي غربي )

3 اقليم گرم وخشك ( فلات مركزي)

4 اقليم گرم ومرطوب ( سواحل جنوبي)

آب و هوا

در نواحي مختلف استان تهران به علت موقعيت ويژه جغرافيايي، آب و هواي متفاوتي شكل گرفته است.

دو عامل جغرافيايي در ساختار كلي اقليم استان تهران نقش مؤثري دارند . اين دو عامل

عبارتند از وجود دشت كوير در جنوب استان و وجود رشته كوه البرز د ر شمال استان . بطوريكه

مناطق خشك مانند دشت قزوين، كوير قم و مناطق خشك استان سمنان كه مجاور استان تهران

قرار دارند، از عوامل منفي تأثيرگذار بر هواي استان تهر ان هستند و موجب گرما و خشكي هوا

همراه با گرد و غبار مي شوند. از طرف ديگر وجود رشته كوههاي البرز موجب تعديل آب و هوا در

استان تهران ميشود. علاوه بر اين دو پديده جغرافيايي وجود بادهاي مرطوب و باران زاي غربي

نقش مؤثري در تعديل گرماي سوزان بخش جنوبي استان دارند.

طبقه بندی اقلیمی استان

هواي تهران در مناطق كوهستاني داراي آب و هواي معتدل و در دشت نيمه بياباني است . بطور

كلي استان تهران را مي توان به سه بخش اقليمي زير تقسيم كرد:

اقليم ارتفاعات شمالي: بر دامنه هاي جنوبي، بلنديهاي البرز مركزي، در ارتفاعي بالاي 3000 متر

قرار گرفته و آب و هوايي مرطوب و نيمه مرطوب و سردسير با زمستانهاي بسيار سرد و طولاني

دارد. بارزترين نقاط اين اقليم، دماوند و توچال است.

اقليم كوهپايه: اين اقليم در ارتفاع دو تا سه هزار متري از سطح دريا قرار گرفته و داراي آب و هوايي

نيمه مرطوب و سردسير و زمستانهايي به نسبت طولاني است .آبعلي ، فيروزكوه ، دماوند ، گلندوك

، سد اميركبير و دره طالقان در اين اقليم قرار دارند.

اقليم نيمه خشك و خشك: با زمستانهاي كوتاه و تابستانهاي گرم، در ارتفاعات كمتر از 2000 متر

واقع شده است. هر چه ارتفاع كاهش مييابد، خشكي محيط بيشتر ميشود. ورامين، شهريار و جنوب

شهرستان كرج در اين اقليم قرار گرفته اند.